به گزارش سراج24،خانم محمدی از جمله ایرانی هایی بوده که در آستانه پیروزی انقلاب اسلامی، ایران را ترک کرده و راهی لندن شده است تا زندگی خود را در این شهر اروپایی ادامه دهد. وی پس از سالها دوری از وطن چندین بار به کشور سفر می کند و مشاهدات خود را منتشر می کند. متن زیر خلاصه ای از گزارش سفر و مشاهدات وی است که در رسانه انگلیسی بای منتشر شده است:
ما قبل از انقلاب در اهواز زندگی می کردیم و پدرم مدیر یک شرکت نفتی بود.ما خیلی ثروتمند بودیم وزندگی بی نهایت خوبی در ایران داشتیم تااینکه در سال 1979 انقلاب ایران شکل گرفت وشاه و خانواده اش از ایران فرار کردند و آیت الله خمینی سکان حکومت را در دست گرفت وجمهوری اسلامی در ایران شکل گرفت. ما هم همانند خیلی های دیگر وطن را ترک کردیم. برای مدت 20 سال دور از وطن اخبار کشورم را از دور دنبال می کردم. در آن سالها روابط سیاسی ایران با دیگر کشورها اصلا مطلوب نبود وهمیشه دنیای غرب موضعی منفی نسبت به ایران در خاورمیانه داشت وتبلیغات منفی زیادی در مورد ایران وجود داشت.
سرانجام در سال 1996به ایران بازگشتم.مادرم و خاله هایم با مانتوهای روشن در تهران رفت وآمد می کردند. زنها با روسری های رنگارنگ و زیبا و مردها با شلوار گشاد وبلوزهای یقه باز بدون کراوات وریش های اصلاح شده در رفت و آمد بودند و اینها برای من تعجب آور بود.
در آن سالها خانم آزاده معاونی که درکالیفرنیا بزرگ شده بود کتابی به نام زندگی نامه ایرانی های بزرگ شده در آمریکا وآمریکایی های ایرانی نوشته بود و در مورد مشکلات هویت دوگانه داشتن توضیح داده بود.اما من شروع به تلاش برای تطبیق خودم با ایران جدید کردم و در ابتدا تلاش کردم رویای یک ایران مدرن را از سرم بیرون کنم.
من خیلی زود احساس عشق به وطن را دریافتم.عشق به این تمدن با شکوه،آداب ورسوم مفصل و زیبا ،شعر وادبیات وهنرایرانیان. من خود ایرانیم را کشف کردم؛ یک مخلوق فوق العاده تر از مدیست بودن ؛ زنی مودب ،دست و دلباز و بسیار با فرهنگ تر از زنانی که با لباسهای دکولته در خیابان های لندن قدم می زنند و با توریستها بداخلاقی می کنند.
فامیلها من را با عشق تحویل می گرفتند و با وجود آنها هرگز احساس تنهایی نمی کردم.هر زمانی که به لندن بر می گشتم احساس یاس و ناامیدی می کردم.شخصیت اجتماعی انگلیسی من بسیار قوی تر ازشخصیت ایرانی من بود ومن نمی توانستم آن دو را با هم وفق دهم.این مشکل تمام ایرانی های دو وطنه که من با آنها ملاقات داشتم بود.همه آنها می خواستند پل ارتباطی بین دو فرهنگ برقرار کنند.
آخرین دیدار من از ایران در فوریه گذشته بود.تغییرات بسیار سریع بود. برجهای بلند، وسایل مدرن خانگی،کافی شاپ های به سبک اروپایی و فروشگاه های بسیار شیک و زیبا.
ایران با وجود حکومت اسلامی ،انتخاباتی آزاد و مجلس نمایندگان دارد.مزایایی که در زمان شاه غیر ممکن بود.تمام زنها درفعالیت های اجتماعی شرکت می کنند وشغل های خوبی دارند.زنان در مجلس،در روزنامه ها،هنر،المپیک و...حضور دارند.
من مانند خیلی دیگر از ایرانی های دو وطنه با خود عهد بستم که منزلی هم در ایران داشته باشم.با اینکه زندگی در ایران سخت است اما همین کشمکش ها ونحوه زندگی ،ایران را هیجان انگیز ترین مکان دنیا برای زندگی قرار داده است.
